İslam'da iki ana akım ayırt edilir: Şiiler ve Sünniler. Her ikisinin de ortak noktası, Kur'an'ın ve Hz. Muhammed'in örnekliğinin inançlarının temeli olmasıdır. Her iki grup da günde beş vakit namaz kılar, Ramazan ayında oruç tutar ve Mekke'ye yapılan hac ziyaretine giderler. Bu iki akım arasındaki farklar, iki farklı düşünce ekolünün farklarına benzetilebilir. Hz. Muhammed'in sözlerini ve fiillerini bağlayıcı kabul eden Müslümanlara Sünni denir; buna ek olarak Hz. Ali'nin (Hz. Muhammed'in damadı) söz ve görüşlerini belirleyici kabul eden ve onu Peygamber'in siyasi ve manevi halefi olarak görenlere ise Şii denir. Şiilerin adını aldığı "Şia" terimi, "fırka" veya "taraf" anlamına gelir - bu durumda Ali'nin tarafı demektir. Aslında Ali'ye rakipleriyle olan anlaşmazlığında yardım etmek isteyen siyasi bir grup olarak başlamıştır. Günümüzde Şiiler, Müslüman nüfusun yaklaşık %15'ini oluşturmaktadır. Çoğu İran ve Irak'ta yaşarken, diğer ülkelerdeki Müslümanlar çoğunlukla Sünni'dir.